Fris: geen bier wel seks
"Niet te dichtbij bij de ingang mam, anders zien andere mensen dat jij me wegbrengt. Zet me hier maar af." "Oké, nou veel plezier hè! Dag schat", zegt ze lief en geeft me een nattige zoen op mijn wang. Terwijl ik deze droogveeg met de mouw van mijn jas loop ik richting de discotheek van waaruit ik de bas al hoor ronken.
Ik ben op een frisfeest of tienerdisco. Dit zijn feesten voor kinderen van tien (of twaalf) tot vijftien waar geen alcohol wordt geschonken. Het concept is bedacht om hen een veilige avond feesten te bieden zoals mensen boven de zestien dat doen. De feesten beginnen na etenstijd en duren tot twaalf of twee uur. Ze worden georganiseerd door particuliere discotheken, zoals de Matrixx in Nijmegen die ik ga bezoeken, maar er is ook een reizend bedrijf van een aantal nog studerende jonge twintigers. Zij organiseren deze frisfeesten in onder andere Haarlem, Arnhem en Amsterdam. In deze laatste stad ga ik ook naar een feest.
"Waar zijn de vrijgezelle dames vanavond?!", roept de DJ in de Westerunie te Amsterdam tegen de jonge kinderen. Een hysterisch gekrijs barst los. ‘O, ik hoop dat ik veel kanker spange chicks ga tegenkomen weetje’, hoor ik een gangsterneger naast me tegen zijn vriend zeggen. De Dj zet de muziek in: ‘then we in the bed givin gettin head, shawty, like a lollipop’, daarna is het tijd voor: ‘Ik wil je billen ziehiehien!’, waarna ‘We gaan ballen tot we vallen, Tanga’s die stallen en sellen kut vanavond’ volgt. In de Matrixx voel ik me schuldig als ik, zelfverzekerd door de diepe bas om me heen, mooie meisjes bekijk. Ze zijn jong en zeker één kop kleiner dan ik. Het donkere meisje wat naast me stond bij de garderobe, wordt inmiddels in het midden van de zaal gedubbeldekt. De jonge bezoekers rennen om me heen. Overal in de zaal staan ze los te gaan. Het is zeker dat geen van de kinderen op deze feesten ouder is dan vijftien, maar vaak heb ik het gevoel dat ze nog geen dertien zijn. Ik zie een groepje van vijf kleine mannetjes met stekeltjes hevig overleggen. Naast hen staat een groep meisjes die boven hen uittorenen. Opeens word de wat rossige naar een van de meisjes geduwd door zijn makkers. Hij pakt haar stevig vast, drukt zich tegen haar aan en begint te wiegen terwijl zijn maten toekijken en het meisje geen idee heeft wat haar overkomt, maar het toch toelaat. Na zo’n twintig seconden laat hij los en rent hij al lachend en grappend samen met de andere kleine mannetjes weg. De vriendinnen kijken elkaar vragend aan, en het bereden meisje schud lachend van ‘boeien’.
Deze feesten worden georganiseerd om kinderen op een verantwoorde manier te laten feesten. Ouders laten hun kroost dan ook massaal gaan, met de gedachte dat ze hier veilig zijn van negatieve invloeden zoals alcohol, die dan weer tot gevolg kan hebben dat kinderen dingen gaan doen waar ze nog veel te jong voor zijn. Zoals seks. In Vrij Nederland zegt Benno, een van de initiatiefnemers: ‘We hebben veel contact met ouders.’ Ik vraag me af of de ouders van het rossige mannetje, die waarschijnlijk nog niet eens ejaculeert, weten van deze activiteiten. In een andere krant beweert diezelfde Benno: "Daarom zijn ouders ook zo blij met ons." Dat denk ik ook inderdaad.
Overal in de Westerunie staan koppeltjes tegen elkaar aan te rijden. Meisjes tegen meisjes die letterlijk ruwe neukbewegingen maken. Jongens die de meisjes voor zich dicht tegen zich aan drukken, met het hoofd op hun schouder. Vijf minuten daarna staan ze te zoenen en krijgt de gelukkige jongen met blonde stekels gelegenheid om aan kont en borsten te zitten, terwijl de kring van vriendinnen en vrienden toekijkt. In een reactie op dit artikel zegt een van de organisatoren, Philippe Hes, het volgende: "De jeugd danst op een bepaalde manier, maar dat heeft voor hun helemaal niks met seks te maken. Als je ons gewoon had gevraagd wat wij daar van vonden, dan had ik je kunnen vertellen dat jongens en meisjes die te uitdagend dansen, hierop door ons personeel in zaal worden aangesproken." Opeens voel ik dat vijf kleine vingers met lange nagels zich in mijn rechterbil zetten. Geschrokken kijk ik achterom. Een Indisch meisje met lipglos en nog zonder borsten pruilt haar lippen en wenkt me. Het is duidelijk dat dit ook zonder alcohol een ontmoetingsplaats is voor kinderen die net hun seksualiteit aan het vinden zijn. Links van me zie ik de lounge banken in de Matrixx. Er ligt een zoenend stelletje op. Al zoenend pakt de jongen de hand van het blonde meisje en doet een poging haar hand zijn broek in te dirigeren, richting zijn waarschijnlijk nog onbehaarde zak. Een kwartier blijft de hand op de spijkerbroek liggen, waar ze wat masseert. Uiteindelijk glipt ze lichtjes zijn spijkerbroek in. Hop, ze makkelijk is het. Zo blijven ze dik twintig minuten liggen. Wanneer de vriendinnen van het meisje haar komen halen, staan ze op, doet de jongeman zijn broek goed en trekt zijn riem nog eens goed aan.
Jammer dat deze feesten niet gegeven werden toen ik zo oud was, dan had ik zeker voor mijn dertiende geneukt. Dat er geen alcohol wordt geschonken doet niks af aan het volwassen karakter van tienerdisco's. De geur van seks hangt net zo goed over frisfeesten heen en er wordt meer gezoend dan op een feest voor volwassenen. Naar wat er op de wc gebeurt kan men alleen maar gissen. De organisaties en discotheken die deze feestjes aanbieden maken gretig gebruik van de hormonen en het zakgeld van tieners. Kinderen op deze leeftijd zijn nieuwsgierig, hebben geen idee wat ze doen en zijn gevoelig voor de groepsdruk in deze omgeving. Dat zegt de initiatiefnemer zelf ook in Vrij Nederland met betrekking op de alcohol: "Dat komt omdat ze zich zo laten beïnvloeden door hun omgeving. Hoe jonger je bent, hoe meer je de kudde volgt. (…) Je wilt aardig gevonden worden. En als de populaire kinderen gaan experimenteren dan gaat de rest mee." Er verdwijnen bij de kinderen dan wel geen hersencellen door de alcohol, maar de kans is groot dat voor hun veertiende de maagdelijkheid wel verdwenen is.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
