Gothicrammers
De punkband Nou En werd bedreigd door boze gothics die zich belachelijk gemaakt voelden door het liedje Gothic Meisje. Ze blijken niet de enige die een hekel hebben aan de zwartgeklede figuren. Teddy spreekt met gothicrammers.
Na een zeer zwakzinnig optreden van een dom blondje die niet zo heel goed kan zingen komt de Gothicrammer op. Zijn twee metgezellen achter hem. Helemaal opgepompt als voor een bokswedstrijd staat de vleermuizenmepper op het podium van zijn school. De zaal zit vol met leerlingen, ouders en......gothics. Met de kraag van zijn polo omhoog en zijn scheiding naar rechts lijkt hij op een kruising tussen een gangster en kakker. Vervolgens rapt hij uitgebreid over de 'klootzakken die gothics heten'. Na zijn ziedende performance daagt hij elke gothic uit om met een represaille te komen, als ze dat tenminste durven.
Deze jongen onderneemt al sinds vorig jaar acties tegen gothics. Hij wil een revolutie ontketenen tegen het zwarte gevleugelde gespuis en schuwt daarbij de actie niet. Van graffiti tot rap tot keiharde vechtpartijen. Alles om ze maar van het aardoppervlak te laten verdwijnen.
Zijn laatste actie was de 'gothicrap' die hij eind vorig schooljaar uitbracht. Hij is ondertussen al druk bezig met andere liedjes over zijn minst favoriete subcultuur. De liedjesteller is tot nu toe op vier blijven staan. Dat is mede te danken aan de reacties op zijn laatste optreden. 'Die sukkels gingen me bedreigen dus ik moest heel even rustig aan doen met het rappen. Ze zeiden dat ze me dood zouden maken. Elke gothic mag komen vechten, maar dan kunnen ze wel klappen terug verwachten. Ik ben niet bang voor ze. Ik doe het nu even rustig aan vanwege mijn moeder. Ze vond het niet zo prettig dat al die mensen naar mijn huis belden om me te bedreigen. Ze begrijpt mijn standpunt wel, maar niet de manier hoe ik daarmee omga. Ze is zelf bang voor gothics. Dat mijn moeder het niet prettig vindt om langs zo'n groepje stinkende sukkels te wandelen is voor mij een reden om mijn best te doen dat ze die kutkleding uittrekken, zich gaan douchen en even normaal gaan doen.'
Op dit moment zijn de gothicrammer en zijn crew bezig graffiti door heel Amsterdam zetten. De gothicrammer: 'We zijn er niet eens goed in, maar het gaat er om dat ons standpunt duidelijk is. Het zijn vooral beelden van een creperende gothic die is aangereden.'
'Ik dacht eerst dat ze ziek was, maar ze had haar gezicht spierwit geschminkt.'
Ik ontmoet nu twee anderen leden van zijn acht leden tellende crew. De crew heeft geen naam dus voor het gemak noemen ze zich de 'gothicszijnkutcrew'. 'We gaan vaak met hem naar gothicfeesten. We zijn dan meestal met een man of acht, dus we kunnen helaas nog geen grootschalige aanvallen doen. Nu gaan we daar gewoon heen en gedragen ons als beesten. Veel teveel zuipen, die mensen daar belachelijk maken en als ook maar iemand een beetje vervelend doet, dan pakken we hem. Simpel toch? Over het algemeen worden we er best snel uitgekickt. Eenmaal buiten is het 'huntingseason'. Met elke morbide, make-up dragende, sukkel die het feest verlaat zoeken we ruzie en als het even kan vechten we er ook mee.'
Hoe is het zover gekomen? De Gothicrammer vertelt zijn geschiedenis. 'Op de basisschool had ik een tijdje een zeer mooie vriendin, naja tamelijk mooi, en het was allemaal heel leuk. Totdat ze op zomervakantie ging en we elkaar vijf weken niet meer zagen. Maar wat ik aantrof toen ik haar weer zag was afschuwelijk. Ze had haar haar eraf geschoren en kwam geheel in zwarte stekelvarkenstijl op me afgewandeld met zo'n blik van 'kijk eens hoe leuk en anders ik ben dan het doorsnee meisje'. Ik dacht eerst dat ze ziek was, maar ze had haar gezicht spierwit geschminkt. Onze relatie heeft daarna niet langer dan een week geduurd.' De gothicslachter heeft een verdrietige blik in zijn ogen wanneer hij dit vertelt.
Een vriend van de Gothicrammer en tevens een sympathisant van de edelmoedige zaak voegt toe: 'Het gaat toch nergens meer over als je met z'n allen doet alsof je depressief bent en ermee pronkt dat niemand je begrijpt . Dan begrijpt inderdaad niemand er meer iets van.'
De Gothicrammer vervolgt zijn verhaal: 'Eenmaal op de middelbare school kwam ik vrijwel meteen in aanraking met gothics. Er zitten er ook zoveel op mijn school. In het begin was er niks aan de hand, we negeerden elkaar. Af en toe reed ik 'per ongeluk' tegen ze aan met mijn fiets, dat vond ik grappig. Maar dan zei ik nog wel van “sorry ging per ongeluk”.'
'Soms gaan die gothics nog wel eens om met iemand die normaal is, maar daarna slepen ze hem of haar met zich mee in een neerwaartse spiraal van depressiviteit. En weg is de normale persoon en erbij is een nieuwe gothic. Want als je je maar lang genoeg gedraagt alsof je depressief bent, dan word je het na een tijdje ook echt.' Je ziet aan zijn gepijnigde gelaatsuitdrukking dat het probleem diep geworteld zit. 'Toen werd vorig jaar de shit opeens serieus, ik was gefrustreerd, had net een onvoldoende gehaald voor een overhoring en ik liep van school naar mijn fiets. Er zat een groepje vleermuizen van twee jaar ouder dan ik op de grond naast mijn fiets, ik zei: 'Jullie stinken want jullie zitten op de grond, en op de grond is mijn fiets, dus sta op en ga ergens anders heen.' Ze stonden op en gingen zogenaamd stoer doen. Dit was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen en ik sloeg een van die jongens op zijn oog. Vervolgens liep ik weg want ik hoefde niet per se tegen vijf oudere gasten te vechten. Zij kwamen achter me aan om me te slaan. Op dat moment dacht ik 'fuck it', en ik ging de strijd met ze aan. Voordat het uit de hand liep zijn we uit elkaar gehaald. Vanaf toen ben ik overgestapt op het hardere geschut en haatte ik gothics pas echt enorm.'
(275 reacties) Reageer >>
