Hoertje pesten
Veel jongeren gaan naar de Wallen. Niet om met één van de meisjes achter de ramen van bil te gaan, maar om ze te pesten. Teddy en Yassine, beide niet vies van dit spelletje, laten zien hoe dat gaat.
We hebben met Achmed afgesproken om hoeren te gaan pesten. Hij doet het wekelijks en wij gaan vaak met hem mee. We lopen op Tatjana af. Ze zwaait naar ons en probeert de aandacht op zich te vestigen door een zeer ongeil dansje voor ons te doen. Wij lachen haar uit, maar we hebben wel een stijve lul. Met een bobbel in onze broeken stevenen we op de sexy prostituee af.
'Hoe duur ben je?'
Ze snapt er geen snars van, maar ze vraagt meteen in het Engels om vijftig euro per persoon. We lachen haar uit en vragen wat de vijftig euro dan wel niet inhoudt.
'Voor vijftig euro doe ik vrijwel alles,' antwoordt ze.
'Dat geld hebben we niet, en als we het wel hadden, dan zouden we dat niet aan je uitgeven.'
Ze kijkt alsof ze net in haar maag is gestompt door Yassine.
'We hebben tien euro voor je over, en daarvoor willen we alledrie alles kunnen doen. Tegelijkertijd.'
'Vijfentwintig euro per persoon en als je het niet wilt mag je ophoepelen.'
Wij zeggen: 'Je bent het niet waard. Kunnen we je niet gewoon een kleine portie friet van de McDonalds geven.'
Ze begint te schreeuwen: 'Nee! Flikker op!' en drukt op een knopje in haar kamer, wat ervoor moet zorgen dat of de politie of een pooier haar komt helpen. Beide niet goed. Wij raken in paniek, wensen de prostituee een prettige avond en verdwijnen in de donkere straatjes met de rode lichtjes.
Hoertje pesten is leuk. Omdat je altijd alert moet blijven wat er in de omgeving gebeurt. Het is het spannend omdat er een pooier of politieagent bijgehaald kan worden. Bovendien is het altijd leuk om iemand te vernederen en te pesten en geeft het een kick om te zien hoe al die verschillende hoeren reageren en hysterisch worden. We doen het ook omdat we door onder andere onze leeftijd toch nergens binnen worden gelaten en we we dus niks anders te doen hebben.
Een paar dagen later lopen we weer over de Wallen en zoeken naar een prooi. Het wordt een goedgevulde negerin met een fluorescerende tangaslip. We halen onze gebruikelijke grappen uit en laten haar achter. We wandelen verder en nemen nog een paar andere meisjes te grazen. We vallen langzamerhand in herhaling wat onze grapjes betreft; Achmed: 'Vorige zomer was ik in Marokko. Toen heb ik een hoer wijsgemaakt dat mijn penis zo ongelofelijk groot was (drie meter), dat ze het gewoon gratis zou moeten doen. Dat wilde die slet niet.' Ondertussen zijn we wel meer ervaren en kunnen we beter aanvoelen wanneer we moeten vertrekken. We vervallen in een vast patroon en hoertjes pesten wordt meer een gewoonte, een verslaving bijna, in plaats van een leuke hobby.
Het is de derde keer deze week dat we gaan hoertje pesten met Achmed. Dit keer is een dame van in de vijftig ons slachtoffer. We maken weer onze gebruikelijke grapjes: 'Hee oma, werken je kleinkinderen hier ook al?' Uit het niets verschijnt een brede en enorm grote skinhead. Hij neemt Achmed in de houtgreep terwijl wij in paniek als gillende hoertjes wegrennen. We wisten dat zoiets kon gebeuren, pooiers zijn nou eenmaal geen vriendelijk gozers. Dit is wat onze hobby tot sport maakt. We hebben Achmed die avond helaas niet meer teruggezien. Dat is het risico.
De volgende dag bellen wij de enigszins verschrikte Achmed op met de vraag hoe het met hem gaat. Slecht is het antwoord. Hij gaat voorlopig zijn sport niet meer uitoefenen. Wij zijn wel toe aan nog een training. Die avond slenteren we weer over de welbekende Wallen. We lopen weer langs de omahoer, ze ziet ons en het lijkt wel alsof ze moet huilen. Dit is de eerste keer dat zoiets ons opvalt en we krijgen medelijden met de omahoer. Teddy: 'Shit, dit is best lullig.' Yassine zegt: 'Ja.'
Dit zet ons aan het denken en besluiten om niet de omahoer te pesten, maar een andere te nemen en naar huis te gaan. We hebben een naar gevoel in onze buik. We beseffen dat het best wel naar is om iemand te pesten enkel om het werk dat diegene doet.
De volgende dag besluiten we om voor de verandering ook eens een gesprekje aan te gaan met een van de meisjes op de Wallen. We willen nu ook de andere kant van het verhaal wel eens horen.
We spreken Kelly (29). Ze doet denken aan een schaars geklede skippybal. Ze lijkt uitgeput na een lange dag hard zwoegen en wil eigenlijk gewoon naar huis om zich te wassen. Uiteindelijk gaat ze toch zitten om met ons te praten. We vragen haar naar het fenomeen 'hoertje pesten': 'We hebben er allemaal last van. Serieus, iedereen in de straat klaagt erover. Het gebeurt eigenlijk al heel lang. Maar de laatste tijd lijkt het een echte trend te worden ofzo. Gemiddeld word ik vier tot twaalf keer per dag gepest. Meestal schelden ze je uit of proberen ze af te dingen. Soms gooien ze ook naar je met eten en drinken. Ze hebben gewoon geen respect. Wij doen ook maar ons werk.' Wat voor jongens doen dit? 'Het zijn meestal allochtone jongeren tussen de dertien en de eenentwintig. Ik word er helemaal gek van. Ik kan me wel leukere dingen bedenken om in je vrije tijd te doen. Zij blijkbaar niet.'
Na ons gesprek met Kelly lopen we weer naar de volgende hoer om haar te pesten, maar we voelen ons wel bezwaard.
We denken aan Achmed, arme Achmed, die zijn sport nu niet meer durft uit te oefenen. Wij wel, maar willen we dat ook? We denken aan Kelly en oma-hoer en alle anderen die voor hun rode raam zijn gepest. We weten onderhand wel dat onze sport veel leed met zich meebrengt.
Teddy: 'Best lullig, he?'
Yassine: 'Ja.'
Teddy: 'Nog een keertje dan?'
Yassine: 'Oké, de laatste keer dan, om het af te leren.'
