TV Toen: Bert en Ernie
In TV Toen gaan we terug in de tijd en halen onze vroegste televisieherinneringen op. In deze aflevering zingt Hannah mee met Bert en Ernie. Bekend van Sesamstraat maar vooral ook van hun cassettebandjes. "Zing de Tijgerjacht en zeker drie mensen springen op en juichen."
Sommige dingen verliezen nooit hun waarde. Bert en Ernie bijvoorbeeld. Waar heel veel kinderprogramma's van vroeger ons nu teleurstellen, blijven Bert en Ernie wat ze waren: grappig. Bert en Ernie van Sesamstraat. Natuurlijk bekend van televisie, maar waarschijnlijk nog bekender van de cassettebandjes. Bert en Ernie hadden namelijk eigen bandjes, waarop je de twee nog veel beter leert kennen. Zing de Tijgerjacht en zeker drie mensen springen op en juichen.
De Bert en Ernie bandjes dienen bij voorkeur in de auto gedraaid te worden, op weg naar een vakantiebestemming. Ouders voorin en jij achterin op de bank met op schoot een pak papier, stiften, een zompig broodje, een pakje appelsap en een kussen. De autoradio moet hard aan, de ouders houden nog even vol dat zij met serieuzer zaken bezig zijn zoals op de weg letten en dan begint de het eerste lied.
Paul Haenen en Wim T. Schippers doen de stemmen van Bert en Ernie. Bert, de zeurderige nerd die nooit echt gediend is van Ernies drang naar plezier maken. En Ernie, het ventje met de Haagse r: "Begt, begt. Er zit een deuf voor het raam!" Het is overduidelijk dat Ernie lijdt aan een lichte vorm van ADHD. Want meteen al eist Ernie van Bert dat deze zijn boek weglegt en "de kinderen thuis op de bank of in de auto, of misschien wel in het vliegtuig" gaat vermaken. Goudeerlijke Ernie, die niets erger vindt dan zich vervelen.
"Ik ben Bert", zingt Bert mopperend. "En ik ben Ernie." "En ik ben Hannah", hoort daar dan achteraan te komen, drie keer zo hard en met de hoeveelheid enthousiasme van een kind dat voor het eerst op de wc gepoept heeft. Meteen al een gevoel van participatie. "Nou, dat is nog eens een prachtige naam." Het blijft leuk. Nu, na zoveel jaar, ben ik nog steeds gevleid dat Ernie mijn naam prachtig vindt. De ouders voorin de auto zeggen hun naam niet. Maar als dan later weer om de medewerking van de kinderen wordt gevraagd bij het lied Een Koe Die Zegt Boe, dan knorren, fluiten en boe-en de ouders beleefd mee. Naarmate de rit vordert neemt het volume van hun gezang toe.
Voor ouders zijn de Bert en Ernie bandjes sowieso wel handig. Er zitten genoeg opvoedkundige lessen in verstopt. Kinderen krijgen in een auto of thuis op de bank of in het vliegtuig immers best wel eens ruzie. Bert en Ernie zijn niet anders. Het verschil is alleen dat Bert en Ernie al snel beseffen dat ruzie maken niet zo slim is in de auto. Want dan zou deze zomaar uit de bocht kunnen vliegen. Geen Ruzie In De Auto is dan ook het favoriete lied van de vaders en moeders.
Oom Rudolph is de gemenerik uit het verhaal. Bert is dol op hem, want alle Zipje en Zopje boeken (over twee potloden die allemaal spannende avonturen beleven) krijgt hij van zijn oom. Je denkt misschien dat dat aardig is, maar dat is omkoperij. Want wanneer oom Rudolph een dame op bezoek krijgt, terwijl Bert en Ernie stad en land hebben afgereisd, stuurt hij ze toch zonder pardon weer terug naar huis. Hij brengt ze wel, dat moet je hem nageven. Bovendien maakt de pech onderweg een hoop goed. Oom Rudolph is een beetje zielig. "Eens was ik niet alleen", zingt hij. Bert en Ernie begrijpen er weinig van, de kinderen evenmin, maar voor de volwassen meeluisteraars is dit lachen gieren brullen.
Voor ieder kind wat wils. De kinderen met een weggelopen hondje vinden troost wanneer ook Ernie zijn lieve hondje kwijt is. Voor kinderen (en vaders) die niet kunnen zingen is er nog hoop. Ernie bedenkt voor Bert de Valse Wals, een nummer dat mijn vader als de beste mee kon doen. Spanning en avontuur zit natuurlijk in de Tijgerjacht. En vechten doen ze ook, die Bert en Ernie. Het is een gouden moment. Ernie slaat allemaal rare taal uit waar Bert weinig van begrijpt. "Bert berlare, deuf mottie deuf mottie, pediem pedam pedoem... POEF!" En Bert heeft een ram te pakken. Het hoort erbij, bij het buitenlands praten. Maar Bert moet er niet om lachen.
Het zijn twee universele types. Niemand weet of het nu vriendjes zijn of broertjes, ze delen immers een oom. Sommigen beweren dat ze een homoseksueel stel zijn. Het is waar en het is niet waar. Ze zijn zowel maatjes als billenmaatjes. Zowel kind als volwassen. Ze houden van dropjes en buitenspelen, maar kunnen net zo goed zelf een nieuwe radiatorbuis aan gaan leggen. Ze zijn alles.
(38 reacties) Reageer >>
