SEKSUELE RITUELEN

Al de allereerste avond is de antropoloog getuige van een fascinerend paringsritueel. De hormonale lijfjes van puberale jongens maken de ruimte zweterig en heet en de bassen dreunen zo hard dat een dove erop kan dansen. Stamleden van een jaar of dertien verrichten een intieme dans. Soms buigen de meisjes zich naar voren terwijl de jongens achter ze staan, voor anale pseudo-seks. Opeens rukt één van de meisjes zich los van haar partner en trippelt ze naar de antropoloog. "Patrick is zoooo vies!", jengelt ze. "Hij kreeg een stijve bij het schuren. Gatverdamme!" De antropoloog noteert het in zijn opschrijfboekje: “Schuren - een seksueel initiatieritueel om de zelfcontrole van de man te testen.”

Hij heeft dit jonge stamlid al eerder die dag geïnterviewd. Samen met een vriendin die weinig zei maar veel knikte – de antropoloog had het eerste meisje al snel herkend als alfavrouwtje – zocht ze raad bij een digitaal orakel over seks. "Kijk," zei ze, "dit forum is echt heel grappig!" Haar lichaamshouding veranderde: ze tuitte haar lippen en duwde haar non-existente boezem naar voren. "Help! Ik heb een belangrijke vraag," las ze voor, "ik heb me afgedroogd met dezelfde handdoek als mijn vriendje. Ben ik nu zwanger?!" De meisjes schaterden het uit. De antropoloog merkte op dat het bezitten van seksuele kennis hier een statussymbool is.

Ondertussen op het warme, vochtige tienerfeest vertelt het alfameisje de antropoloog dat ze nooit zomaar met jongens naar bed zou gaan. "Behalve met Justin Bieber natuurlijk," voegt ze eraan toe, "die zou ik sowieso doen." Dan komt Patrick erbij staan. Hij kijkt de antropoloog achterdochtig aan. "Wat doe jij hier, ouwe?" "Onderzoek," antwoordt de antropoloog. "Onderzoek is gay," zegt Patrick. De antropoloog snapt het niet. Maar voor hij de tijd heeft om te vragen om opheldering is Patrick al verdwenen met het alfameisje. Hij ziet ze een stukje verder op de dansvloer staan. Al dansend schuift zijn hand onder haar rokje en zij doet een krampachtige poging te genieten van zijn kleine jongenshandjes.

Het wordt de antropoloog allemaal even te veel – de indrukken, de hitte – en hij stommelt naar de toiletten. Daar, voor de ingang van het damestoilet zit een meisje te huilen. Het duurt even voor de antropoloog haar herkent als de stille vriendin. Hij gaat naast haar zitten op de plakkerige vloer. "Is er iets?" Door haar mascara en foundation zijn de tranen van het meisje zwart met oranje. "Ik kan niet meedoen," snikt het meisje, "ik moet voor altijd maagd blijven." Ze legt haar hoofd op zijn schouder. "Ik ben lelijk daar beneden, niet zoals in filmpjes op het internet. Maar ik heb geen geld voor een schaamlipcorrectie." Ondertussen wrijft ze over het kruis van de antropoloog.

De antropoloog schiet geschrokken overeind. Het meisje begint weer te gillen: "Zie je wel! Niemand wil me!" De antropoloog kan het niet onderdrukken: het beeld van een kleuter die met een kartelschaar de eigen genitaliën bewerkt. Is dat dan beschaving? "Bij mijn volk verlengen vrouwen juist de schaamlippen voor meer genot," zegt hij. Het meisje komt wat tot bedaren. Ze kijkt hem aan. "Echt waar?" snottert ze. "Andere culturen zijn soms zo raar!"

Dit stuk is ook te lezen op Standplaats Wereld!